Tuck one-arm handstand ma dwie główne odmiany: wersję flagową i wersję pionową. Wersja flagowa mocno obciąża mięśnie skośne i wymaga większej siły, podczas gdy wersja pionowa wymaga więcej techniki i świadomości ciała. Bardziej pionowa wersja Tuck one-arm handstand wymaga lekkiej rotacji bioder w kierunku ramienia podpierającego. Tułów również podąży za tym skrętem, tworząc niewielki kąt między klatką piersiową a dłonią podpierającą w porównaniu do Straddle one-arm handstand i One-arm handstand . W tej pozycji bark może wydawać się lub być odczuwany bliżej podbródka, w przeciwieństwie do ucha w innych pozycjach.
Oprócz wciskania dłoni w podłogę, aby unieść bark ramienia podpierającego, pamiętaj, aby ściskać kolana i kostki razem, aby utrzymać sztywność dolnej części ciała. Aktywnie przyciągaj uda do żeber w pionowej wersji tuck lub opuszczaj bok uda w kierunku żeber w wersji flagowej.
Staraj się utrzymywać ciężar na wewnętrznej stronie dłoni, w okolicach kciuka i palca wskazującego, zamiast przenosić ciężar na zewnętrzną krawędź dłoni. Zbyt duży ciężar na zewnętrznej części dłoni zwiększa ryzyko kontuzji.
Abs powinny być napięte na tyle, aby przyjąć lekkie uderzenie w brzuch bez bólu, ale nie maksymalnie ściśnięte.
Niektórym osobom Tuck one-arm handstand może wydawać się łatwiejszy niż Straddle one-arm handstand .